Categorieën
Geen categorie

Recensies

Categorieën
Recensies

Clusteruitgeverij

De 19-jarige Saskia komt als hulp in huishouding bij de Bosma’s terecht. Micha en Hein hebben hun leven met z’n tweeën ingericht nadat beiden al getrouwd zijn geweest.
Micha is wat aan het dementeren geraakt, blijft zaken vaak herhalen en Hein sukkelt er zo’n beetje achteraan. Dat wil zeggen: hij wil Micha geen strobreed in de weg liggen. Micha wil al bij het eerste kennismakingsgesprek van Saskia haar trouwfoto’s met haar vorige man laten zien. Hoewel het begint als een bijbaantje dat Saskia naast haar studie Biologie heeft, veranderd dat op den duur toch in meer. Vriendschap.

Categorieën
Recensies

Eva

Lieve Ingrid,
En je had gelijk: ik heb het boek op de terugrit van de week, meteen uitgelezen!
Met name het stuk dat je verteld over gedachten van de hoofdpersoon, dat vind ik mooi gedaan, met het idee dat sommige dingen niet staan in de tekst maar wel zo door vrijwel iedereen opgemerkt wordt, dus meer tussen de regels door.
Goed werk!

Categorieën
Recensies

Jeannie Dorssers

Ik vond het fris, blij en de hoofdpersoon heel, heel lief in haar houding naar het echtpaar Bosma, heel geduldig.

Categorieën
Recensies

Ellen Wiechmann

‘Het Geheim’ vertelt in beeldende taal en niet zonder humor het levensverhaal van Micha Bosma. Niet alleen gaat het over de verschrikkingen van WOII, het is ook een ontroerend verhaal over vriendschap, ouder worden en over onsterfelijke liefde.

Categorieën
Recensies

Trees Neuhaus-van Leek

Vanaf het begin ben je als lezer geïnteresseerd in de relatie van de onzekere ik-figuur met het oudere echtpaar dat een hulp in de huishouding zoekt. Al spoedig blijkt dat het meer om de gezelligheid gaat dan om het schoonmaakwerk. Er ontstaat een hechte band tussen de drie personen, die bij de dood niet ophoudt.

De oudere dame heeft een geheim en daar komt de lezer langzaam maar zeker achter. In elk hoofdstuk val je midden in een nieuwe gebeurtenis en dat maakt het spannend.

Categorieën
Recensies

Femmy Fijten

Hoi Ingrid,

Ik heb je boekje gelezen. Het is een intrigerend verhaal. Het is ook nog eens mooi geschreven.
Tot aan het einde toe heb ik het geboeid gelezen.
Het begin is ook nog eens goed te volgen, maar naar het einde toe, sloeg toch de verwarring, die ik meestal onderga bij jouw werk, toe.
Waarom was het meisje zo gehecht aan die oude mensen? Waarom is deel 1 wel als een roman en dan het volgende deel losse brieven geschreven? Schrijft iemand ook zulke brieven?
Helemaal in uitgewerkte dialogen?
Van de laatste bladzijde snapte ik geen bal.