Categorieën
Verhalen

Brussel

Ik ga een verhaaltje schrijven over Brussel waar ik tien jaar heb gewoond, van 1989 tot 2000. De aanleiding was een ontmoeting met de Franstalige Belg Vincent op een Franse camping waar ik een zomer heb gewerkt .Hij zou en moest me hebben, deze Juan  en dat lukte hem verdraaid goed. In Nederland kwam hij me elk weekend opzoeken. Een jaar later woonde ik in Brussel. De verhuizing verliep voorspoedig. We huurden een appartement in St. Gilles, een leuk buurtje met veel kunstgalerijen en winkeltjes. Onder ons huis woonde een Arbarische familie met een kapperszaak.

Categorieën
Verhalen

Het zijn allemaal beestjes

Ik ga een verhaaltje schrijven. Maar waarover? Hebben jullie wel eens een egeltje bekeken? Ik vind het van die koddige diertjes, ze doen geen vlieg kwaad en ze zijn hartstikke tam. Je vindt ze veel in tuinen. Ik weet niet precies wat ze de hele dag doen, behalve eten en wat wandelen. In ieder geval zijn ze ook erg angstig. Maar nu heb ik het even over Pluk ons konijn. Ja wij hadden een konijn, Pluk, met een groot hok en duizend angstaanvallen. Nooit meer zo’n dier in huis.

Categorieën
Verhalen

Schooltje

Ik ga een verhaaltje schrijven over mijn barbies. Ze heette Ken en Kelly en toen ik klein was speelde ik complete erotische scenes met ze. Dat vond ik leuk. Vriendinnen waren verplicht om mee te spelen en wilden dat helemaal niet. Zo had je Luukje Neuheus die dan dreinend zei: ‘Ingrid ik heb er geen zin in.’ Maar ik was onverbiddelijk. Zij moest de man spelen en ik de vrouw en waarom ze altijd in seksstand moesten staan is me een raadsel. Toch heb ik het vrij lang volgehouden.

Categorieën
Verhalen

Mars

Ik ga een verhaaltje schrijven over mars. Het is een vreemde planeet met zwarte stippen op een bol en veel kraters. Niet zo lang geleden stond mars centraal en kon je hem met het blote oog waarnemen. Ik heb het zelf niet gezien want hij stond te ver en het was erg laat. Maar ik mis die sensatie wel. Soms gaan Léon en ik vliegtuigen spotten en dat vinden we magisch. Zo’n groot ronkend toestel, verloren in de ruimte. Op mars is geen leven, helemaal niets. Wrakstukken! Niet de moeite waard.

Categorieën
Verhalen

Mélanie

Ik ga een verhaaltje schrijven over een lief meisje. Ze heet Melanie en nu is ze volwassen. Niet toen ik op haar paste, toen was de vijf jaar. Eigenwijs, ijdeltuitje, leuke meid die zich uitkleedde voor de spiegel om zichzelf kritisch te bekijken. Mooie lieve donkere schoonheid met wie ik ging wandelen in het park. Dan sprak ze iemand aan. ‘Mijn moeder wil een baby maar mijn vader wil een hond’, zei ze dan heel trots. En zo werden we ingewijd in de gezinsproblematiek. Lydia, haar moeder met haar duizenden gezichtsmonstertjes. Ze werkte in een groot warenhuis. Promotton.

Categorieën
Verhalen

De buurt (2)

Ik ga een verhaaltje schrijven over een mevrouw in de straat. Ik ken haar naam niet, ze is Turks en ze is erg lief. Ik kom haar vaak tegen en dan voeren we gesprekjes. Ik schat haar een jaar of 70 en onlangs is haar man overleden, daar was ze erg van in de war, de arme schat. Hij is lang ziek geweest. Ik noem haar het theelepelvrouwtje want ze is klein en dik en grappig. Zo lief.

Categorieën
Verhalen

Roosje en Happy

Ik ga een verhaaltje schrijven over Roosje. Roosje was een vrolijke poedel met wie ik altijd ging wandelen toen ik klein was. Ik droeg dezelfde jurk als mijn moeder en ik liep uren met dat diertje over straat. Ik weet niet meer bij wij ze woonde, wel dat ik altijd gek op honden ben geweest. Volgens mij hoorde ze bij een oude heer maar helemaal zeker weet ik het niet meer. Op een gegeven moment is ze overleden aan de ouderdom en kon ik haar niet meer uitlaten. Tranen heb ik gehuild.

Categorieën
Verhalen

De buurt

Ik ga een verhaaltje schrijven over mijn buurt. In een garge werkt Alex, een turkse man die altijd druk bezig is met een volkswagen. Tot veel meer gesprekken dan het is mooi weer, komen we niet maar hij is altijd wel erg attent. En dan je Jut en Jul, onze onderburen. Ik kom hem overal tegen. Zij, hooggekamd en netjes, vitrage voor de gordijnen. Ze zijn dol op hun dochters en een keertje moest ze kwijt dat mijn haar zo gek zat. Nou ik vind het een bijzonder mens dat ze daar op let.

Categorieën
Verhalen

Sprankie

Goedemorgen schat,’ zegt mijn vader tegen me, als ik op een ochtend met mijn pyjama de huiskamer binnenkom.
‘Heb je lekker geslapen?’
‘Mag Janneke komen eten vanmiddag mam,  ze moet altijd overblijven en dat vind ik zielig. En oh ja dan moet je geen ham kopen want ze eet geen vlees.’
‘Ja we kennen die principes van juffrouw Krelage’, zegt mijn moeder niet zo vriendelijk en steekt een sigaret op. Vies!
‘Hoe kun je je dochter dat al aandoen op zo’n leeftijd?’ gaat ze verder.
‘Het kind krijgt gewoon niet de goede voedingsstoffen binnen.

Categorieën
Verhalen

Dorst

Een paarse flikkering in zijn ogen. Dat is wat me direct opvalt. Ik had om twaalf uur  met hem afgesproken bij het Centraal Station in Amsterdam. Bloednerveus want als hij nou niet zou komen of als ze hem nou niet zou herkennen van de foto, hij zoals gewaarschuwd een seksmaniak zou zijn, of nog erger een misdadiger?

Bij de info staat  een man met lang grijs haar in een paardenstaart. Hij is ongeveer 1m80 lang en draagt een bruine hoed die met een zwart touwtje is vastgemaakt rond zijn gezicht.