Categorieën
Verhalen

Rimelle

Jij zilveren maagdelijke. Er komt geen einde aan je dagelijks toilet. Je gewassen huid glinstert en je trekt je ogen tot spleetjes, als de zonnestralen je soepele lichaam verwarmen. Je lichaamstemperatuur is in de jaren gedaald en deed het kleurenpalet van je flanken vervagen in een krijttekening, waarin lichte en donkere tinten op subtiele wijze in elkaar overlopen. Maar je buik vertoont nog sporen van het verleden en ook je roetzwarte gezicht bleef onaangetast.

Categorieën
Verhalen

Het Lek

Als Peter zijn ogen opent, voelt hij zich nog steeds niet goed. De dag ervoor had hij nog lang getafeld met een collega van het radiostation waar hij werkte. Veel gegeten had hij niet, omdat ze weer eens van mening verschilden over wat hij juist niet met zijn collega wilde bespreken.

Categorieën
Verhalen

Zoute drop

Ik hou niet van seks! Niet in een romantische suite. in een limousine, op een goedkope tafel of gewoon in bed. Volgens de geloof schriften gaat het om de voortplanting. Dat is verleden tijd, dat weet iedereen. Iedereen praat over seks,  behalve ik. Is het niet grappig dat op deze hele aardbol een groot deel van de bevolking  het met elkaar doet?  En dat je óók nog eens wordt verleid door pin-up girls met ontblote borsten op een tv scherm of gewoon in een of ander blad? Seks geeft de mens niet alleen genot maar ook hoop.

Categorieën
Verhalen

Belle de Jour

Ik zie haar lopen. Snel en duidelijk met een doel. Ze draagt een blauwe rok, roze schoenen met hoge hakken, die haar doen wankelen en haar benen zitten vol spataders. Ze rookt. Waar zou die heengaan, dacht ik toen. Hoe zullen we haar noemen? Hm Belle de Jour?
In eerste instantie vind ik dit niet bij haar passen maar toch is het de eerste naam die me te binnen schiet. Ze heeft iets die vrouw, al is het alleen al door haar uiterlijke vertoon en dat doelbewuste in haar. En dan weet ik waarom.

Categorieën
Verhalen

Watermark & The Hours

Enya: Watermark

https://youtu.be/NO5tb20qQnA

Wat horen jullie als je deze klanken hoort? Mijn tante formuleerde het zo:
‘subtiele klanken’, waarbij geen enkele klank overheerst.’
Boring? Voor jullie misschien wel. Mijn fantasie slaat op hol. Ik beleef een voorzichtige ontdekkingsreis. Misschien de eerste stapjes van een kind, een ontluikende bloem. Een pas de deux en ook hoe paradoxaal misschien, een afscheid van iets dat niet meer terugkeert.

Categorieën
Verhalen

Associaties

We gaan associëren,’ zegt de lerares vriendelijk.
‘Ik geef een woord en jullie schrijven het eerste op wat in je opkomt. Dan ga je verder op dat woord en je moet er niet te veel over nadenken.’
Ik keek vertwijfeld om zich heen. Snappen ze de bedoeling wel?
‘Jullie krijgen een voorbeeld, ik zeg ‘pen’ en dan schrijf je bijvoorbeeld op ‘inkt’ en dan weer ‘blauw’ en zo ga je verder. Ik geef jullie twee minuten.

Categorieën
Verhalen

De Nederlandse les

Een beetje zenuwachtig loop ik ik die woensdag de ruimte in. Daar zie ik grote tafels met in het midden een schaal met ingepakte cadeautjes. Op de tafels staan allerlei lekkernijen en achterin de zaal wordt druk koffie gezet. Er zitten ongeveer acht vrouwen rond de tafel. Van verschillende afkomst. Éen dame was me direct al opgevallen. Ze heeft grijs haar en een bril op en spreekt vrij hard en stelt zich dan voor als Hetty. Ik zie dat ze verschillende keren wat zenuwachtig op haar horloge kijkt want we zijn ruim over tijd.

Categorieën
Verhalen

De dansende aap

De dansende aap

In een dorp in Wallonië wordt gegild. Ghilaine baart een zoon.  De snotaap houdt het nog geen negen maanden uit en schreeuwt direct als een speenvarken om het terug te stoppen. Antoine wil wel. Maar hoe? Hij had het haar nog zo gezegd maar zij werkt in een fabriek en had kennelijk nog nooit gehoord van temperatuurregelingen. Direct had hij niet durven kijken naar dat blauw aangeslagen hoopje vlees dat in haar armen lag.

Categorieën
Verhalen

De goochelaar

Ze ontmoet hem in het schemerige vertrek van een even schemerige instelling. Ze zitten alle twee een sigaretje te roken. Hij intrigeert haar. Niet zo zeer door wat hij aanheeft, een zwarte broek en een zwart hemd met een oorbelletje in zijn oor maar door de blik in zijn ogen. Ze staan droevig en nieuwsgierig tegelijk. Dat verwart haar een beetje. Hij zit vaak in een hoekje van het vertrek en spreekt met niemand.

Categorieën
Verhalen

Renate

Tijdens de lunch stapt Judith de eetzaal weer eens in. Op een plateau staat een plastic bord waarop de maaltijd slordig is opgediend. Half gare kip, aardappeltjes met iets wat op jus moest lijken, bietjes en een glas limonade. Ze herinnert zich dat toen ze de eerste keer de ruimte binnen trad, ze direct ruzie had gekregen met een medebewoonster.